“Obrigans liefde voor het Woud is de toegangspoort tot het universum”
Met het drieluik Obrigan – De eed van de druïden vertaalt Olivier Peru zijn fantasyroman Druide naar het stripmedium. Samen met tekenaar Pierre-Denis Goux (bekend van o.a. Aquilon, Mjöllnir, De meester-inquisiteurs) trakteert hij de lezer op een Keltisch geïnspireerd universum van oeroude wouden en noordelijke citadellen. En in die epische, vaak mistige, setting schuilt een verhaal over personages, twijfels en morele keuzes.
Zonder Goux geen Obrigan
Wie het eerste deel van Obrigan leest, zou kunnen denken dat de strip een vanzelfsprekendheid is. Volgens Peru is dat allesbehalve het geval. De oorsprong van de stripreeks ligt bij zijn fantasyroman Druide, die in 2010 verscheen. Maar het idee om dat verhaal ooit als strip te adapteren, komt niet van hemzelf. “We hebben Obrigan te danken aan Pierre-Denis Goux,” lacht hij. “Ik herinner me nog dat hij, toen hij Druide indertijd voor het eerst las, mij liet beloven dat ik de roman nooit zonder hem mocht adapteren.”
Van roman naar strip
Toch blijkt de overstap van roman naar strip geen eenvoudige oefening. Peru moet zijn eigen verhaal herdenken in een volledig ander medium. “Wanneer je een roman schrijft, neem je de tijd om een veelheid aan details uit te werken die de wereld tot leven brengen. In een strip moet je datzelfde doen binnen een vijftigtal pagina’s.”
En dat betekent keuzes maken. “Ik heb mijn eigen roman meerdere keren moeten herlezen om er een soort geraamte van het verhaal uit te halen. Ik moest me voortdurend afvragen: Wat behoud ik? Wat laat ik weg?”
Maar net daarin ontdekt Peru ook de kracht van strips. “Het grote voordeel van een strip tegenover een roman is dat je alles kan tonen wat je maar wilt.”
De magie van druïden zichtbaar maken
De innerlijke magie van de druïden, de Gave, vormt een van de meest intrigerende elementen van Obrigan. Maar hoe vertaal je zoiets naar beelden? “Voor het eerste album heb ik sterk vertrouwd op Pierre-Denis,” geeft Peru toe. “Hij voelde zich helemaal op zijn gemak om grafische en narratieve elementen uit te werken die de innerlijke communicatie van de druïden met dieren en het woud zichtbaar maken.”
Geen evidentie, want wat Peru in romanvorm met veel woorden en over meerdere pagina’s kan uitleggen, zit in stripvorm soms in één beeld vervat. “Pierre-Denis is erin geslaagd die magie tot leven te brengen met enkele prachtige pagina’s die meteen in het oog springen zodra je het album openslaat.”
Een wereld gebouwd rond personages
Voor de wereldopbouw haalt Peru inspiratie uit heel uiteenlopende bronnen: Keltische geschiedenis, The Lord of the Rings, Game of Thrones en zelfs muziek van groepen zoals Within Temptation en Corvus Corax.
En hoewel de stripreeks sterk inzet op mythologie, politiek en wereldopbouw, begint voor Peru alles bij zijn personage zelf. “Obrigans innerlijke stem, zijn liefde voor het Woud, zijn respect voor de natuur en zijn soms kritische blik op de mens vormen de toegangspoort tot het universum.”
De kunst van het dilemma
Als je als lezer eenmaal in de wereld van Obrigan terechtkomt, zal je merken dat helden en schurken nooit volledig zwart-wit zijn. Volgens Peru vormt die ambiguïteit de kern van een goed verhaal. “Ik vind niets interessanter dan te werken met een zogenaamd ‘slecht’ personage dat toont hoeveel goeds er ook in hem schuilt.”
Maar ook helden moeten volgens hem hun schaduwzijde hebben. “Het is een uitdaging om de donkere kant te verkennen van een personage dat we als heldhaftig beschouwen, maar het zijn net die grijze zones die personages menselijk maken,” legt Peru uit.
Peru’s fascinatie voor morele dilemma’s komt naar eigen zeggen voort uit zijn liefde voor manga en literatuur. “Akira heeft me geleerd dat sommige helden moeten sterven om echte spanning te creëren. En via schrijvers als Stephen King en Philip K. Dick heb ik geleerd dat niets ooit volledig zwart of wit is.”
“Zonder liefde verliest werk zijn betekenis”
Wanneer we Peru vragen naar het beste advies dat hij ooit kreeg, denkt hij aan iets wat een bevriend stripauteur ooit zei: “Je moet liefde leggen in wat je doet. Zonder liefde voor ons werk verliest het zijn betekenis.”
En dat zijn werk de lezers raakt, merkt Peru op de meest onverwachte momenten. “Ik herinner me een lezer die dankzij Druide zijn echtgenote had leren kennen via een leesclub,” vertelt hij gecharmeerd. En er zindert nog een anekdote na. “Ik heb lezers ontmoet die nachtmerries kregen door het boek. Sommigen namen me dat zelfs een beetje kwalijk, terwijl ik daar eigenlijk best trots op ben,” bekent hij.
Misschien vat net die tegenstelling Obrigan perfect samen: een donkere fantasywereld vol geweld en mysterie, maar tegelijk een verhaal dat gebouwd is op passie, menselijkheid en liefde voor het vertellen.
