Giraud, of Moebius, is een stripmonument die we veel te vroeg hebben verloren. Een briljante geest, een ongewone ziener, die de negende kunst zonder gelijke heeft hertekend. Zelfs als we zijn werk als westerntekenaar compleet zouden negeren laat ie een oeuvre na dat een impact heeft ver voorbij de grenzen van de strip. Zonder Moebius zou science fiction er helemaal anders hebben uitgezien. Dat zijn werk abrupt ophield… het is een gemis dat we nooit meer te boven zullen komen. Ik kende Bati niet, maar het deed me aan Moebius denken. Blijkt dat ze generatiegenoten zijn en ooit samenwerkten – en dat is er aan te zien.
“Dokter, ik zie dingen” is één enorme referentie aan Moebius, zo lijkt het wel. In het begin stoorde me dat. Waarom zou iemand Moebius willen zijn, als er al een Moebius is – goed wetende dat een leerling nooit zo goed kan zijn als de grootmeester? Want daar valt Bati wel wat door de mand: hij gebruikt dezelfde beeldtaal en verhalende methodes maar nooit raakt ie het genie van Giraud.
En net op het moment dat dat trucje wat te doorzichtig dreigt te worden doet Bati iets wat fascineert: hij lijkt de vinger aan de pols te hebben. Een science fiction strip die op het goeie moment de tijdsgeest weet weer te geven: het is zeldzaam. En net daar slaagt Bati in. Ik lees de strip over protesten op de place de la Republique in Parijs terwijl op de achtergrond protesten op de place de la Republique in Parijs gaande zijn… om maar een voorbeeld te geven. Plots wordt een strip die grossiert in imitatie en platitudes iets helemaal anders. Het is moeilijk er de vinger op te leggen.
Ja, de personages zijn houterig en hebben weinig emotionele diepgang. De scenarist gaat voorbij aan de levensveranderende en emotionele momenten die zich afspelen in het leven van nevenpersonages. Het plot is voorspelbaar. En Moebius is de hele tijd zowel vlakbij als mijlenver weg. En toch is dit een strip waar ik oprecht van heb gesmuld, en waarvan ik het tweede en derde deel ga oppikken. Omdat ik echt het gevoel heb dat de maker iets in me heeft ontwaakt. Misschien zie ik dingen die er niet zijn, dokter. Maar ik denk dat deze strip me iets probeert te vertellen dat ik nu nog niet begrijp.