Levens vervlochten raken

In het leven zijn we vaak bereid veel op te offeren om een vriendschap, een liefde of een connectie te behouden. Om de vrede te bewaren. Om te voldoen aan verwachtingen die niet de onze zijn.
De manier waarop we zijn opgevoed, de gebeurtenissen van het leven – ze brengen ons onvermijdelijk op een moment waarop we het geloof in de ander verliezen. We voelen ons alleen. Alleen met onszelf, alleen met onze eenzaamheid.
En soms volstaat het contact van een hand, de zachtheid van een woord, een glimlach, een ogenblik van verbondenheid, of de schoonheid van de wereld om dat geloof terug te vinden. Om ons opnieuw verbonden te voelen – met de anderen, met de wereld, met onszelf.